Wat. Een. Week.

Een para ijshockeywedstrijd speel je niet zomaar. Die bouw je. Schroef voor schroef. Tape voor tape.

In de week voorafgaand aan Amsterdam Para – Antwerpen Phantoms was het weer ouderwets sleutelen. “Even snel” een set sticks regelen (wat in para-termen betekent: meten, zagen, vullen, testen, vastzetten en tapen. Een slee in elkaar zetten, onderdelen nalopen… en dan uiteindelijk met een auto die meer weg had van een mobiele werkplaats dan van een personenauto richting de ijshal.

Aangekomen? Geen tijd om rustig koffie te drinken. Eerst knutselen. Sleutel hier, band daar, ijzers checken. De nieuwe Carbon sticks voor een speler van Dordrecht Lime Kings afmeten, op maat zagen, schuren, shaft vullen met een kunststof prop, met de boormal gaten boren voor de picks, picks erop en tapen. En dan dat moment: een speler die met zijn nieuwe, perfect op maat gemaakte sticks het ijs op gaat. En er dan weer afkomt met de opmerking, dit is echt heel erg gaaf, passen perfect, ik heb meer controle en kan harder schieten. En dan een hele dikke glimlach.. Dat is waar we het voor doen. Dáár zit de magie.

Publiek met impact

Twee spelers die vandaag niet mee konden doen zaten op de tribune. En geloof ons: dat is geen passieve rol. Support vanaf de tribune binnen onze para-community is altijd een klein feestje. Aanmoedigen, analyseren, meeleven — het hoort er allemaal bij.

Tijdens deze wedstrijd hadden we ook een primeur, door een computer storing moest de klok steeds worden omgeroepen. Weer een leuke ervaring, maar wel een die we niet hopen nog een keer mee te moeten maken. Emiel heeft nu zijn eerste wedstrijd gekeken en stuurde deze foto’s door.

De wedstrijd

Antwerpen Phantoms bleek deze keer ook weer sterk. Heel sterk.
We hebben het potje niet kunnen winnen, maar wat misschien nog belangrijker is: de communicatie op het ijs was beter dan ooit. De uitslag 3-6 was er een voor in de boeken als een verloren, maar goed gespeelde wedstrijd waarin we veel geleerd hebben.

Er werd gepraat, gestuurd, gecoacht. Wissels liepen soepel, spelers wisten elkaar te vinden en er werd als team gespeeld. Spelers gingen tot het uiterste om een Phantom te stoppen van schieten en de puck afhandig te maken. Dat is groei. En groei is soms waardevoller dan een scorebord.

Op papier een nederlaag. In perspectief? Een enorme stap vooruit. Wie ons al langer volgt weet dat wedstrijden tegen dit soort sterke tegenstanders vroeger vaak eindigden in uitslagen als 1–15. Grote verschillen, harde leermomenten en soms vooral overleven. Dat hoort bij groei. Maar wat er nu gebeurt, is iets anders.

Een 3–6 betekent dat we meedoen. Dat we kansen creëren. Dat we scoren. Dat we druk kunnen zetten en fases in de wedstrijd gelijkwaardig kunnen spelen. Het betekent dat communicatie werkt, dat wissels beter lopen en dat spelers elkaar blindelings beginnen te vinden. We zijn er nog niet — en dat weten we. Maar het gat wordt kleiner. En dat is geen toeval. Dat is het resultaat van trainen, sleutelen aan materiaal, elkaar vertrouwen en blijven investeren in ontwikkeling. Dus ja, we verloren met 3–6. Maar wie het grotere plaatje ziet, ziet vooral vooruitgang. En daar bouwen we verder op.

Na de wedstrijd ontvingen we het minder leuke bericht dat Cedric van de Antwerpen Phantoms zijn voet heeft gebroken tijdens het spel.. Beterschap Cedric namens alle Tigers..

Valentijnsdag in de Jaap Edenhal

Na de wedstrijd was de dag voor een aantal spelers nog niet klaar. Para-spelers hielpen bij het klokkenwerk tijdens de eredivisiewedstrijd van de Amsterdam Tigers. Een op de live stream en een op de hal klok. En op deze Valentijnsdag was het extra bijzondere belevenis.

In een uitverkochte Jaap Edenhal werd Para Team Amsterdam in het zonnetje gezet vanwege het winnen van de Amsterdamse Pluim. Een prachtig moment, midden in de spotlight.

Teammanager Jorg mocht bovendien de prijs voor Man of the Match uitreiken tijdens de eredivisiewedstrijd — terwijl de gewonnen Pluim trots tegen de boarding stond te schitteren. Dat zijn van die momenten waarop je even denkt: ja, dit is groter dan alleen een wedstrijd.

En we gaan gewoon door…

Morgen staan er alweer nieuwe gezichten op het ijs bij de training van Para Amsterdam. Nieuwe spelers, nieuwe energie, nieuwe spierpijn waarschijnlijk ook.

Want dat is para ijshockey:
Altijd bouwen. Altijd leren. Altijd samen.

Sportmaatjes op ontdekkingstocht

Soms ontstaan de mooiste momenten gewoon spontaan. Dit keer stonden er voor de zondag training drie sportmaatjes van onze topper Bram op het ijs. Nieuwsgierig, een beetje gespannen misschien, maar vooral enthousiast om de slee eens zelf te ervaren.

Wat begon met “even proberen” werd al snel serieus werk. In de slee stappen is één ding — ontdekken hoe intensief para ijshockey écht is, is iets anders. Armen branden, schouders werken overuren en sturen blijkt toch net wat technischer dan het eruitziet vanaf de tribune.

Maar wat een energie! Wat een lach! En vooral: wat een verrassing. Ze kwamen stuk voor stuk verrast én voldaan uit de slee. Met rode wangen, licht vermoeide armen en een grote glimlach.

En het mooiste? Ze waren unaniem: “Dit is écht gaaf.”
Ze gaan zeker reclame maken voor onze sport — en we hebben zo’n vermoeden dat dit niet hun laatste rondje in de slee was.

Zo groeit para ijshockey. Niet alleen door wedstrijden en trainingen, maar door mensen die het zelf ervaren en ontdekken hoe uitdagend, intensief en vooral leuk het is.

Bram, bedankt voor het meenemen van je sportmaatjes. De slee staat klaar voor de volgende keer.

Slee fitting, de eerste uit voorraad

Deze zondag kwam er ook een speelster van Nijmegen haar slee ophalen en de laatste afstellingen doen op en naast het ijs. Heerlijk te zien dat het na wat aanpassingen echt goed zit met een ontspannen houding en lekker strak in de kuip, ijzers behoorlijk dicht bij elkaar en sticks die beter in haar handen passen ging ze na de training weer richting Nijmegen.

Dat zijn de momenten waar we het allemaal voor doen en dit was de eerste in hopelijk een lange reeks. Slee regelen is dan niet meer wachten tot de bestelling na een week of 6-8 door de douane is en we kunnen gaan bouwen. Gewoon passen, schroeven en afstellen en klaar. We werken aan een supersnelle doorloop in materiaal voor alle Nederlandse spelers.

Dank

Een speciale dank aan Amsterdam Tigers, EARTH Water en Skating Betty voor hun ondersteuning. Zonder jullie geen volle auto’s met materiaal, geen maatwerk sticks, geen slee-innovaties en vooral: geen groei.

Op naar de volgende week.
Waarschijnlijk weer met schroevendraaiers. En hopelijk met winst.