1. Doelstelling

Het correct afstellen van een para ijshockeyslee heeft als doel:

• Optimalisatie van het biomechanisch zwaartepunt
• Maximale energie-efficiëntie
• Verbeterde wendbaarheid en acceleratie
• Blessurepreventie (met name schouder- en rompgerelateerd)
• Individuele prestatie-optimalisatie

De slee dient te functioneren als een biomechanisch verlengstuk van de speler.

---

2. Biomechanische uitgangspunten

In para ijshockey wordt balans volledig gegenereerd vanuit:

• Rompstabiliteit (core)
• Schoudergordel
• Armexplosiviteit
• Positionering van het lichaamszwaartepunt ten opzichte van de ijzers

Omdat de onderste extremiteiten geen actieve balansfunctie hebben, moet de configuratie van de slee de rol van enkel-, knie- en heupcorrecties compenseren.

---

3. Kerncomponenten van de Afstelling

3.1 Zithouding en Kuipconfiguratie

Doel:

Neutrale, stabiele en energie-efficiënte zitpositie.

Technische criteria:

• Bekken neutraal gepositioneerd (geen posterior/anterior tilt)
• Symmetrische drukverdeling over zitvlak
• Kniehoek 90°–120° (afhankelijk van mobiliteit)
• Romphoek licht voorover (5°–15°)

Te vermijden:

• Excessieve lumbale flexie (verhoogt schouderbelasting)
• Laterale asymmetrie (leidt tot inefficiënte voortstuwing)
• Overmatige drukpunten (risico op huidproblemen)

De kuip moet torsiestijf zijn en individuele anatomische ondersteuning bieden.

---

3.2 Zwaartepuntoptimalisatie

Definitie:

Het gecombineerde zwaartepunt van speler + slee moet zich in balans bevinden tussen beide ijzers.

Afstelvariabelen:

• Voor-/achterwaartse positie van de kuip op het frame
• IJzerplaatsing onder het frame
• Hoogte van het frame t.o.v. het ijs

Richtlijnen:

Positie	Effect
Te ver naar voren	Instabiliteit, verhoogde schouderbelasting
Te ver naar achteren	Trage acceleratie, verminderde wendbaarheid
Centraal gepositioneerd	Optimale balans tussen stabiliteit en dynamiek

Doel: minimale correctiebewegingen tijdens glijfase.

---

3.3 IJzerconfiguratie

3.3.1 IJzerafstand (spoorbreedte)

• Smalle configuratie:
  • Verhoogde draaicirkel-efficiëntie
  • Hogere technische eisen aan rompbalans
• Brede configuratie:
  • Verhoogde laterale stabiliteit
  • Geschikt voor beginners of spelers met verminderde rompfunctie

3.3.2 IJzerhoogte

• Lage positie:
  • Meer stabiliteit
  • Beperkte kantelhoek
• Hogere positie:
  • Meer agressieve bochten
  • Grotere balansvereisten

Aanbevolen wordt om progressief te verhogen naarmate rompkracht toeneemt.

---

3.4 Fixatiesysteem

Bevestiging moet:

• Rotatie van het bekken minimaliseren
• Verticale lift beperken
• Geen circulatiebelemmering veroorzaken

Technische controlepunten:

• Heupband onder spanning zonder compressiepijn
• Kniebanden symmetrisch
• Geen translaties bij explosieve startbeweging

---

4. Dynamische Testprocedure

Afstelling mag nooit uitsluitend statisch beoordeeld worden.

Testprotocol op ijs:

1. Acceleratietest (5–10 meter)
2. Stop- en herstartanalyse
3. 180° draaibeweging beide richtingen
4. Snelheidsbehoud tijdens glijfase
5. Contactsimulatie (indien wedstrijdspeler)

Evaluatiecriteria:

• Symmetrische voortstuwing
• Geen overmatige rompcorrecties
• Geen schouderoverbelasting binnen 20 minuten
• Efficiënte energieoverdracht per slag

---

5. Blessurepreventie

Onjuiste afstelling leidt tot:

• Rotator cuff overbelasting
• Scapulaire dysfunctie
• Laterale rompcompensatie
• Chronische schouderpijn

Een correct afgestelde slee:

• Reduceert piekbelasting
• Verbetert krachtoverdracht
• Verhoogt trainingsduurcapaciteit

Periodieke her-evaluatie (minimaal 2x per seizoen) wordt aanbevolen.

---

6. Individualisatie

Afstelling is afhankelijk van:

• Spierkracht (met name serratus anterior, deltoideus, latissimus)
• Core-stabiliteit
• Blessuregeschiedenis
• Mobiliteitsbeperkingen
• Speelstijl (defensief vs. aanvallend profiel)

Er bestaat geen universele configuratie.

---

7. Periodieke Evaluatie

Aanbevolen momenten voor herafstelling:

• Start seizoen
• Na groeifase (jeugdspelers)
• Na blessure
• Bij prestatieplateau
• Bij verandering in rompkracht

---

8. Conclusie

Optimale slee-afstelling is een technisch proces waarbij biomechanica, materiaaltechniek en individuele fysiologie samenkomen.

Correcte configuratie resulteert in:

• Maximale energie-efficiëntie
• Verbeterde acceleratie
• Hogere wendbaarheid
• Verminderde blessurekans
• Duurzame sportontwikkeling

De slee is geen hulpmiddel — het is een geïntegreerd prestatie-instrument.

Lees de iets minder technische geschreven uitleg op de pagina para ijshockeyslee afstellen die is uitgebreid met een afbeelding.